تصور کن،تلاش برای هدفی که هزاران نفر در راه ش دق مرگ شده اند
گذاشتن زندگی برای هدفی که با تمام خوب بودنش،که با تمام خلف بودنش
هر روز دورتر
هر روز کم رنگ تر
هر روز نیست تر می شود
همیشه رسیدن مهم نیست
همیشه جستن،نباید به یافتن ختم شود
گاهی همین عزم جزم کفایت میکند
گاهی همین در راه بودن کفایت میکند
مهم در راه بودن است،نه کجای راه بودن
همین که سربازی باشی و گلوله سینه ات را بدرد،گواه این است که تو پشت به دشمن نکرده ای
و اگر قرار باشد به سوالی جواب دهی،اگر چه سرت هم پایین باشد: " هر چه در توانم بود گذاشتم "
برچسب:
نویسنده: آروین ایمانی