عشق چیست؟گه گاه بیگاه شدن برای نگاهت؟
دلتنگ شدن برای شنیدن صدایت؟
یا طنین خنده هایت در ذره ذره وجودم؟
عشق چیست؟امید من به آغاز روزی که پایانش تو باشی؟
قطره های باران که مرا شاعر چشمانت می کنند؟
یا قاصدکی که خبر دلتنگی ام را می دهد؟
عشق چیست؟فکری که از چهار چوب بودنت فراتر نمی رود؟
دستی که جز موهای تو را خواب نمی بیند؟
یا چشم هایی که در بعیدترین نقاط این سرزمین،تو را میجویند؟
عشق چیست؟دیدن حال خوبت؟
گذشتن از خودم؟
یا بودن و حریص تر شدن در داشتنت؟
عشق تویی،ذره ذره ات عشق است،صدای دلنشینت،چشمان فریبنده ات،موهای بلندت،حس حضورت،گرمای وجودت،عشق است.
بگذار این نوشته ها ناتمام بماند،مثل خودم که در برابر تو ناتمامم.
برچسب:
نویسنده: آروین ایمانی